Akcesoria Sportowe

Płytka Stichta

Płytka Stichta jest przyrządem asekuracyjnym służącym podczas wspinaczki górskiej. Płytka ta posiada zarówno dużo zalet, jak i wad. Wśród zalet warto wymienić między innymi następujące: prostota konstrukcji, skuteczność na linach o różnej grubości, nie skręcanie się liny, możliwość zjazdu na podwójnej linie oraz trwałość. Z kolei wśród wad tego urządzenia można wymienić następujące: obecność sznurka, który może zaplątać się w linę oraz słabe odprowadzanie ciepła powstającego przy zjazdach. Kolejnym przyrządem asekuracyjnym jest kubek. Kubek jest to ulepszona wersja płytki Stichta, ponieważ lepiej już odprowadza ciepło, jak również posiada większą siłę hamowania. Kubek od płytki Stichta różni się tym, że nie posiada sprężynki. Co więcej, zamiast sznurka, który ograniczał oddalanie się przyrządu od karabinka, zastosowano tutaj stalowe linki lub kabłąki. Dzieki temu nie dochodzi do splątania się sznurka. Asekuracja w tym przypadku ma charakter statyczny. Jednak możliwa jest również asekuracja dynamiczna, ponieważ niektóre kubki zostały wyposażone w możliwość wpięcia liny na dwa sposoby. Kolejnym przyrządem asekuracyjnym jest reverso. Jest to przyrząd, który zapewnia dobre hamowani. Co więcej, może on służyć jako przyrząd samozaciskowy podczas asekuracji z górnego stanowiska. Reverso jest przyrządem lekkim. Służy jako przyrząd asekuracyjno-zjazdowy. Reverso można stosować zarówno w pojedynczych, jak i w podwójnych linach dynamicznych oraz statycznych o średnicach od 8 do 11 milimetrów.

Podobne

Lina statyczna
Lina statyczna nie posiada właściwości pochłaniających energię. Wśród najważniejszych parametrów liny statyczne warto wymienić następujące: średnica podawana jest w milimetrach, waga podawana jest w gramach na metr, wytrzymałość na rozciąganie podawana jest w niutonach, minimalna wytrzymałość na rozciąganie na węzłach podawana jest również w niutonach, masa zewnętrznego oplotu podawana jest w procentach, posuw oplotu podawany jest w milimetrach, wydłużenie oraz skurczenie podawane są w procentach. Ogólnie liny wspinaczkowe asekuracyjne są złożone z rdzenia, który to z kolei składa się z kilkunastu żył. Rdzeń ten chroniony jest przez oplot. Liny te są impregnowane. Wytrzymałość liny zapewnia rdzeń. Natomiast oplot ochrania rdzeń w sposób mechaniczny. Co więcej, liny produkuje się z włókien poliamidowych, a dokładniej mówiąc-z nylonu. Z kolei do impregnacji tych lin używa się teflonu. Liny wspinaczkowe ponadto trzeba w odpowiedni sposób konserwować. Należy je przechowywać w suchym, chłodnym, ciemnym oraz przewiewnym miejscu. Liny, które są mocno ubrudzone można wypłukać w...

Normy dla lin pojedynczych
Normy dla lin pojedynczych przedstawiają się następująco: ilość odpadnięć UIAA musi wynosić minimalnie 5, siła graniczna musi wynosić maksymalnie 12 kilonewtonów, posuw oplotu musi wynosić maksymalnie jeden procent, wydłużenie statyczne musi wynosić maksymalnie dziesięć procent, a wydłużenie dynamiczne musi wynosić maksymalnie 40 procent. Z kolei w przypadku lin podwójnych wszystkie parametry są takie same z wyjątkiem siły granicznej, ponieważ w tym przypadku wynosi ona maksymalnie osiem kilonewtonów. Natomiast dla liny bliźniaczej również wszystkie parametry są identyczne jak w przypadku liny pojedynczej, ale za wyjątkiem ilości opadnięć UIAA, która w tym przypadku wynosi minimalnie 12. Kolejnym akcesorium wspinaczkowym jest uprząż wspinaczkowa. Uprząż tą osoba wspinająca się musi założyć na siebie, a następnie do tej uprzęży przywiązuje linę. Uprzęże wspinaczkowe są częścią sprzętu służącego do asekuracji wspinacza. Pod względem budowy wyróżniamy trzy rodzaje uprzęży: uprząż biodrowa, uprząż piersiowa oraz uprząż pełna. Uprząż biodrowa zbudowana jest z pasa biodrowego oraz z...

Uprzęże wspinaczkowe
Uprząż piersiową, czyli pas piersiowy, zakłada się na klatkę piersiową oraz dookoła ramion. Uprzęży tej nie powinno się stosować samodzielnie, ale jako uzupełnienie do uprzęży biodrowej. Uprząż ta wraz z uprzężą biodrową jest stosowana przede wszystkim do przechodzenia specyficznych dróg wspinaczkowych oraz do wspinaczki z obciążeniem, jak na przykład z ciężkim plecakiem. Natomiast uprząż pełna jest złożona z pasów, które obejmujących całe ciało. Często wyróżnia się tutaj część biodrową oraz część piersiową. Uprząż ta jest przede wszystkim stosowana podczas prac wysokościowych, w przemyśle, w ratownictwie oraz dla dzieci do dwunastu lat. Uprzęże wspinaczkowe możemy także podzielić ze względu na wyposażenie w akcesoria dodatkowe. Stąd wyróżniamy: uprząż skałkową oraz uprząż górską. Uprząż skałkowa jest dostosowana do wspinaczki skałkowej. Nie posiada regulowanych pasów udowych. Co więcej, posiada mniejszą liczbę pętli na akcesoria wspinaczkowe. Jest to tak zwany szpejarek, co dodaje lekkości uprzęży. Uprząż górska z kolei jest dostosowana do wspinaczki górskiej, przez...

Haki wspinaczkowe
Haki stanowią jeden z przyrządów służących do zakładania punktów asekuracyjnych. Haki wbija się w szczeliny znajdujące się w ścianie. W obecnych czasach są mało popularne, ponieważ posiadają dużą masę, istnieje tutaj konieczność wbijania ich młotkiem oraz powodują one szkody w skale. Ogólnie hak jest metalowym klinem, który po wbiciu w szczelinę skalną, używany jest jako punkt asekuracyjny dla osoby wspinającej się lub też w speleologii. Wyróżniamy między innymi następujące rodzaje haków: angle, bong, knifeblade, RURP oraz V-ka. Kolejnym przyrządem niezbędnym do zakładania punktów asekuracyjnych są spity. Spity stanowią stałe elementy asekuracyjne, które montuje się do otworów, jakie są wiercone w skale. Spity mają działanie podobnie do kołka rozporowego. Co więcej, spity rzadko osadza się podczas przechodzenia drogi. Osadza się je w ramach wyjątku w rejonach górskich. Z kolei w rejonach skałkowych spity osadza się ze zjazdu. Spit nazywa się także nitem. Stanowi on rodzaj kotwy, który służy do...